تمحک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمحک . [ ت َ م َح ْ ح ُ ] (ع مص ) ستیهیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).