تمجید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمجید. [ ت َ ] (ع مص ) به بزرگی یاد کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار) (مجمل اللغة). بزرگ کردن و ستودن .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بزرگ کردن و ثنا گفتن کسی را. (از اقرب الموارد). ◄ به بزرگی نسبت کردن کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث اللغات )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ به بزرگی یاد کردن خدای تعالی را. (آنندراج ). مدح و ستایش، و ستایش کردگی، و ستایش خدای تعالی . (ناظم الاطباء). ◄ بسیار بخشیدن . ◄ سیرخورانیدن شتران را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پرشکم یا نیم شکم علف دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آفرین، تحسین، تعریف، ثنا، ستایش، مدح، مرحبا ≠ هجو تحسین کردن، تعریف کردن، ستودن ≠ هجو کردن، هجا گفتن، بد گفتن، بدگویی کردن