تمتع برداشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمتع برداشتن . [ ت َ م َت ْ ت ُ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) تمتع بردن . تمتع گرفتن . تمتع یافتن : نشد زگرد یتیمی نصیب هیچ گهر تمتعی که دل از حظ دلستان برداشت . صائب (از آنندراج ). رجوع به تمتع و دیگر ترکیبهای آن شود.