تمایط

تمایط. [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) از هم دور شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). تباعد. (اقرب الموارد). ◄ با یکدیگر بد شدن قوم و تباهی افتادن میان آنها. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).