تماوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماوت . [ ت َ وُ ] (ع مص ) مردگی نمودن به دروغ . (زوزنی ). خودرا مرده نمودن . (آنندراج ). خود را به حالت مردن وانمود کردن . (ناظم الاطباء). ◄ خود را واکشیدن از مناهی، و پارسایی به دروغ و ریا. (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماوت . [ ت َ وُ ] (ع مص ) مردگی نمودن به دروغ . (زوزنی ). خودرا مرده نمودن . (آنندراج ). خود را به حالت مردن وانمود کردن . (ناظم الاطباء). ◄ خود را واکشیدن از مناهی، و پارسایی به دروغ و ریا. (آنندراج ).