تماته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تماته . [ ت َ ت ُه ْ ] (ع مص ) دور شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تباعد. (اقرب الموارد). ◄ تغافل . (اقرب الموارد).