فرهنگ لغت

تلیبار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تلیبار. [ ت َ ] (اِ) خانه ای را گویند که بجهت کرم پیله نگاه داشتن، چوب بندی کنند تا پیله حاصل شود. (برهان ) (از فرهنگ رشیدی ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). در گیلکی تِلِمبار. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). آن را تلیمبار نیز گویند. (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به تلمبار و تلیوار شود.

معنی تلیبار | فرهنگ لغت