تلکو

تلکو. [ ت ِ ل ِ ک ُ ] (اِ) نامی است که در کتول به گلابی دهند. (از جنگل شناسی کریم ساعی ج ٢ ص ٢٣٨). قسمی از درخت امرود . (ناظم الاطباء). رجوع به تلکا شود.

تلکؤ. [ ت َ ل َک ْ ک ُءْ ] (ع مص ) پس انداختن و تأخیر کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : فتلکاء فی الشهادة و فی حدیث الملاعنة «فتلکأت عند الخامسة؛ ای توقفت و تبطأت ان تقولها». (اقرب الموارد).