تلفکار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومتلفکار. [ ت َ ل َ ] (ص مرکب ) مسرف و مبذر و آنکه خرج بیجا می کند. (ناظم الاطباء).واژه قبلی: تلفنیواژه بعدی: تلفیة