تلطیخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تلطیخ . [ ت َ ] (ع مص ) جای جای آلودن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آلوده کردن . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به تلطخ شود.