تلجئه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ جِ ئِ) [ ع. تلجئة ] (مص م.)<BR>۱- قرار دادن مال برای بعضی از وارثان دون بعض.<BR>۲- واگذار کردن زمین خود به دیگری و بدین نحو تحت حمایت او درآمدن ؛ التجاء.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ جِ ئِ) [ ع. تلجئة ] (مص م.)<BR>۱- قرار دادن مال برای بعضی از وارثان دون بعض.<BR>۲- واگذار کردن زمین خود به دیگری و بدین نحو تحت حمایت او درآمدن ؛ التجاء.<br>