تلثم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ لَ ثُّ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- بوسه زدن.<BR>۲- دهان بند زدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ لَ ثُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- بوسه زدن. ۲- دهان بند زدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلثم . [ ت َ ل َ ث ث ُ ] (ع مص ) دهان بند نهادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).ابن سکیت گوید: تقول بنوتمیم تلثمت بالثاء علی الفم او غیره و غیرهم یقول تلفمت بالفاء. (از اقرب الموارد). ◄ بوسه دادن و بوسیدن . (آنندراج ).