تلاوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تلاوی . [ ت َ ] (ع مص ) گردآمدن مردم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اجتماع . (اقرب الموارد).