تلالؤ
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ لَ لُ) [ ع. ] (مص ل.) درخشیدن، برق زدن.
(تَ) (اِ.) ۱- رکن تقطیع موسیقی قدیم. ۲- صوت، خوانندگی، آواز.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ لَ لُ) [ ع. ] (مص ل.) درخشیدن، برق زدن.
(تَ) (اِ.) ۱- رکن تقطیع موسیقی قدیم. ۲- صوت، خوانندگی، آواز.