تقی الدین سبکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقی الدین سبکی . [ ت َ قی یُد دی ن ِ س ُ ] (اِخ ) علی بن عبدالکافی بن علی بن تمام السبکی الانصاری الخزرجی مکنی به ابوالحسن است . در عصر خود شیخ الاسلام و از مفسران و مناظران بود. فرزند تاج السبکی صاحب طبقات است .در سبک مصر متولد شد و به قاهره رفت و از آنجا به شام نقل کرد و در سال ٧٣٩ هَ . ق . قاضی شام شد و در پایان عمر به قاهره بازگشت و در همانجا بسال ٧٥٦ درگذشت او راست : الدر النظیم . مختصر الطبقات الفقهاء. احیاءالنفوس فی صنعة القاء الدروس . الاغریض فی الحقیقة والمجاز و الکنایة و التعریض . السیف المسلول علی من سب الرسول . مجموعة فتاوی . الابتهاج فی شرح المنهاج و جز اینها و فرزندش التاج فهرست تصنیفات او را فراهم و اظهار نظر علما را در وصف اخلاق و وسعت معلومات او جمعآوری کرده است . (از اعلام زرکلی ج ٢ صص ٦٧٧ - ٦٨٨).رجوع به قاموس الاعلام ترکی ذیل تقی الدین سبقی شود.