تقویل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقویل . [ ت َ ] (ع مص ) سخن بر کسی بستن (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). برخواندن بر کسی سخنی که او نگفته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ یاد دادن : قولنی حتی قلت ُ؛ ای علمنی و امرنی ان اقول . (از اقرب الموارد).