تقلیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقلیدی . [ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب و متعلق به تقلید. (ناظم الاطباء). پیرو. مقلد. کسی که بی تعقل و تأمل دنباله روی از دیگری کند : مپذیر قول جاهل تقلیدی گرچه بنام شهره ٔ دنیا شد. ناصرخسرو. از آن حکیم، چو تقلیدی این سخن بشنود به جهل گفت چه دانیم ما، مگر دارد. ناصرخسرو.