تقفین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقفین . [ ت َ ] (ع مص ) سر بریدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جدا کردن سر را. (از اقرب الموارد).