تقفیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقفیل . [ ت َ ] (ع مص ) خشک شدن پوست . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ قفل کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). قفل نمودن در را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ نگه داشتن چیزی . ◄ فراهم آوردن گندم و مانند آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).