تقفس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقفس . [ ت َ ق َف ْ ف ُ ] (ع مص ) برجستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).