فرهنگ لغت

تقعیط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقعیط. [ ت َ ] (ع مص ) تنگ کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ نیک راندن ستور را. ◄ درشتی کردن در سخن . ◄ فحش گفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ درشتی کردن در سخن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ الحاح کردن بر غریمه . (از اقرب الموارد).

معنی تقعیط | فرهنگ لغت