تقطین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقطین . [ ت َ ] (ع مص ) شکوفه برآوردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شکوفه برآوردن درخت مو. (از اقرب الموارد)، یقال : قطن الکرم اذا بدت زمعاته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ مقیم گردانیدن کسی را به مکانی . (از اقرب الموارد).