تقطیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقطیف . [ ت َ ] (ع مص ) بریدن خوشه ٔ انگور و چیدن آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مانند قطف است در تمامی معانی . (از اقرب الموارد). ◄ خراشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به قطف شود. ◄ تقطیر آب در خمره . (از اقرب الموارد). رجوع به تقطیر شود.