تقطیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- پاره پاره کردن.<BR>۲- تجزیه کردن شعر به اجزا و ارکان عروضی برای معین کردن موزون یا ناموزون بود شعر.<BR>۳- کنایه از: پیمودن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- پاره پاره کردن.<BR>۲- تجزیه کردن شعر به اجزا و ارکان عروضی برای معین کردن موزون یا ناموزون بود شعر.<BR>۳- کنایه از: پیمودن.<br>