تقطیط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقطیط. [ ت َ ] (ع مص ) دبه ساختن و تراشیدن آنرا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).