تقصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقصی . [ ت َ ق َص ْ صی ] (ع مص ) به نهایت رسیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ به غایت رسیدن در بحث مسئله ای و استقصا کردن در آن . (از اقرب الموارد). و تقول : حدیث متقصی . (اقرب الموارد).