تقبیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقبیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) آراستن و آماده کردن سامان چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تعبیة. (اقرب الموارد). ◄ ستم کردن برکسی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ قبا ساختن جامه را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).