تفویج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تفویج . [ ت َ ] (ع مص ) سرد و خنک گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تبرید. (اقرب الموارد).