تفوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفوز. [ ت َ ] (اِ) بمعنی تفور است که گل باشد. (برهان ). همان تفور است ... (شرفنامه ٔ منیری ). تفور و گل و طین و سفال . (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ قبل شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفوز. [ ت َ ] (اِ) بمعنی تفور است که گل باشد. (برهان ). همان تفور است ... (شرفنامه ٔ منیری ). تفور و گل و طین و سفال . (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ قبل شود.