تفظیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) فظیع گردانیدن، زشت و سخت کردن.<BR>۲- به زشتی نسبت دادن.<BR>۳- (اِمص.) زشتی، شناعت ؛ ج. تفظیعات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) فظیع گردانیدن، زشت و سخت کردن.<BR>۲- به زشتی نسبت دادن.<BR>۳- (اِمص.) زشتی، شناعت ؛ ج. تفظیعات.<br>