تفرعن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تفرعن . [ ت َ ف َ ع ُ ] (ع مص ) زشتخوی شدن و ستمکار گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تجبر و طغیان کردن بر کسی . (از اقرب الموارد). ◄ تخلق به اخلاق فراعنه کردن . ◄ مانستن به فرعون در تکبر و ستم . (ناظم الاطباء). ◄ بلند و قوی گردیدن نبات . (از اقرب الموارد).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

افاده، تبختر، تکبر، خودپرستی، غرور، فخرفروشی، فرعونیت، فیس، گنده‌دماغی ≠ افتادگی، تواضع متفرعن شدن ≠ متواضع شدن