تفخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفخت . [ ت َ ف َخ ْ خ ُ ] (ع مص ) به رفتار فاخته رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). به رفتار فاخته رفتن زن یعنی با تبختر و تمایل راه رفتن . (از اقرب الموارد). ◄ شگفت داشتن از چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تعجب . ◄ تکذب . (اقرب الموارد).