تفتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.) آشوب کردن، فتنه انداختن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) آشوب کردن، فتنه انداختن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفتین . [ ت َ ] (ع مص ) به فتنه افکندن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار). در فتنه افگندن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ فتنه و آشوب برانگیختن و هنگامه و غوغا برپا نمودن و برآغالالیدن . (ازناظم الاطباء).
مترادف و متضاد واژهدان
دوبههمزنی، سخنچینی، نمامی شورشگری، غمز، فتنهانگیزی، فساد، فسادانگیزی، آشوبش فتنه انگیختن، آشوببه پا کردن