تفتیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) ریز ریز کردن، از هم پاشیدن.<BR>۲- (مص ل.) شکسته و ریزه شده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) ریز ریز کردن، از هم پاشیدن. ۲- (مص ل.) شکسته و ریزه شده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفتیت . [ ت َ ] (ع مص )خردمرد کردن . (تاج المصادر بیهقی ). شکسته و ریزه شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).