تفاضل

(تَ ضُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بر یکدیگر برتری جستن.<BR>۲- (اِمص.) برتری، فزونی، پیشی.<BR>۳- حاصل تفریق (ریاضی).<br>

(تَ ضُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بر یکدیگر برتری جستن. ۲- (اِمص.) برتری، فزونی، پیشی. ۳- حاصل تفریق (ریاضی).

تفاضل . [ ت َض ُ ] (ع مص ) از یکدیگر افزون آمدن . (زوزنی ) (دهار) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ). ◄ دعوی فزونی کردن هر یک بر دیگری . (از اقرب الموارد). ◄ افزونی جستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ برتری و افزونی چیزی بر چیزی . (ناظم الاطباء). ♦ تفاضل دو عدد ؛ فزونی یکی بر دیگری . چنانکه ٣ تفاضل عدد ٨ است بر ٥. ♦ دارای تفاضل بودن ؛ دارای فزونی و برتری بودن . (ناظم الاطباء).

برتری، پیشی، فزونی باقیمانده، تفاوت، حاصل تفریق، مانده