تفأل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(تَ فَ أُ) [ ع. ] ۱- (مص م.) فال زدن. ۲- (اِمص.) فال گویی، فال اندازی. ۳- (اِ.) فال، شگون. ج. تفألات.

(تُ) (اِ.) آب دهن که از اثر مزة چیزی به هم رسد، تف.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط