تغریق

(تَ) [ ع. ] (مص م.) غرق کردن، در آب فرو بردن.<br>

(تَ) [ ع. ] (مص م.) غرق کردن، در آب فرو بردن.

تغریق . [ ت َ] (ع مص ) غرقه کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غرقه گردانیدن .(زوزنی ) (از اقرب الموارد). ◄ سخت کشیدن کمان را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). ◄ کشتن، اصله ان القابلةکانت تغرق المولود فی الماء السلی عالم القحط لیموت ثم جعل کل قتل تغریقاً. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).