تغالی

تغالی . [ ت َ ] (ع مص ) گوالیدن گیاه و بلند و درهم پیچیدن آن و انبوه شدن وی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بلند شدن گیاه و بزرگ و درهم پیچیده شدن درخت . (از اقرب الموارد). ◄ رفتن گوشت و نزار گردیدن ناقه و جز آن، یقال : تغالی لحم الناقه ؛ ای ذهب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رفتن گوشت ناقه، یقال : تغالی الوبر عن الناقه و اللحم اذا تحسر. (از اقرب الموارد). ◄ گران شدن نرخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شتافتن چارپا در رفتار. (از اقرب الموارد). ◄ با هم نبرد کردن در دوراندازی تیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).