تعویق

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) به تأخیر انداختن کاری.<br>

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) به تأخیر انداختن کاری.

تعویق . [ ت َع ْ ] (ع مص ) بازداشتن . (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). بر درنگ داشتن و بازداشتن و مشغول کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بازداشتن و در بند کردن و در کتابی نوشته که تعویق منع ساختن و بازداشتن و در درنگ افکندن، مشتق از عوق بالفتح که بمعنی بازداشتن است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). درنگی و تأخیر و توقف و منع. (ناظم الاطباء) : سلطان از جهت وفات پدر و تشویق حال غزنه از آن مهم بازماند و به غزنه رفت و آن مراد در تعویق افتاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ اول تهران ص ٢١٦).

تعویق . [ ت َع ْ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهستان بخش داراب شهرستان فسا محصول آن توتون، گل سرخ، بادام، گردو و انجیر. دارای ٢٥٠ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

تاخیر، تعلیق، درنگ، وقفه، دفع‌الوقت، موکول (متضاد: تعجیل) عقب‌انداختن، معوق گذاشتن تاخیر کردن، درنگ‌ورزیدن (متضاد: شتاب کردن، شتافتن، عجله کردن)

دیر کردن، پس افکندن