تعضیض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعضیض . [ ت َ ] (ع مص ) خارخورانیدن شتر را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ از چاه عضوض آب خورانیدن شتر را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ با دختر فسوس کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بسیار گزیدن لب از خشم و نیک گزیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).