تعجن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعجن . [ ت َ ع َج ْ ج ُ ] (ع مص ) فربه شدن اشتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ عجین شدن چیزی . (از اقرب الموارد).