فرهنگ لغت

تعبب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعبب . [ ت َ ع َب ْ ب ُ ] (ع مص ) ستهیدن در خوردن نبیذ. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). الحاح در نوشیدن شراب . (از اقرب الموارد): ترکته یتعبب النبیذ؛ ای یتجرعه ُ بکثرة. (اقرب الموارد).

معنی تعبب | فرهنگ لغت