تعاثث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعاثث . [ ت َ ث ُ ] (ع مص ) سخت راندن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).