تظبظب

تظبظب . [ ت َ ظَ ظُ ] (ع مص ) اندک اثر کردن چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): تظبظب الشی ٔ کان له ُ وقع یسیر. (اقرب الموارد).