تطهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ طَ هُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) پاک شدن، سرو تن شستن.<BR>۲- (اِمص.) شست وشو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ طَ هُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پاک شدن، سرو تن شستن. ۲- (اِمص.) شست وشو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطهر. [ ت َ طَهَْ هَُ ] (ع مص ) سر و تن شستن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). پاک شدن و غسل آوردن زن از خون و جز آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پاک شدن و سر و تن شستن . (آنندراج ). پاک شدن ازریم و آلودگی و غسل کردن زن . (از اقرب الموارد). ◄ پرهیز کردن از گناه و از هر زشتی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خود را بازداشتن از گناه . (آنندراج ). خودداری کردن از گناه . (از اقرب الموارد).