تطایر

(تَ یُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) پریدن.<BR>۲- پراکنده شدن.<BR>۳- (اِمص.) پرش.<BR>۴- پراکندگی.<br>

(تَ یُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پریدن. ۲- پراکنده شدن. ۳- (اِمص.) پرش. ۴- پراکندگی.

تطایر. [ت َ ی ُ ] (ع مص ) پراکنده شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تفرق چیزی . (از اقرب الموارد). ◄ دراز گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): و فی الحدیث «خذ ما تطاول من شعرک »؛ ای طال . (اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). ◄ درگرفتن ابر همه ٔ آسمان را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).