تطاوح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطاوح . [ ت َ وُ ] (ع مص ) دور انداختن آنها را جدایی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).تطاوحت بهم النوی . (منتهی الارب ). بینداختن . (آنندراج ). ◄ منازعت کردن . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطاوح . [ ت َ وُ ] (ع مص ) دور انداختن آنها را جدایی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).تطاوحت بهم النوی . (منتهی الارب ). بینداختن . (آنندراج ). ◄ منازعت کردن . (از اقرب الموارد).