تطارق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تطارق .[ ت َ رُ ] (ع مص ) در پی یکدیگر رفتن شتران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).