تضجیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضجیع. [ ت َ ] (ع مص ) تقصیر کردن . (تاج المصادر بیهقی ) . کوتاهی نمودن در کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ نزدیک به غروب شدن آفتاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).