تضجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ ضَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) اظهار آزردگی کردن از اندوه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ ضَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) اظهار آزردگی کردن از اندوه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضجر. [ ت َ ض َج ْ ج ُ ] (ع مص ) نالیدن و بی قراری کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). دلتنگی و بی آرام شدن . (غیاث اللغات ).